Taşpınar, Cihanbeyli’nin güney doğusunda Cihanbeyli’ye 40km. uzaklıkta çok geniş bir alana yayılmış, çok sayıda mahallesi olan bir kasabamızdır. Tipik bir ova görüntüsü veren arazi geniş ve düz bir yapıya sahiptir. Köyün yerleşimine neden olan kamış ve sazlıktan bugün eser yoktur.

     Kasabanın tarihi ve yerleşimi çok eskilere dayanır. Taşpınara ilk gelenler 1310 yılında (1894) Erzurum Horasan’dan Aksaray – Eşmekaya’ya, Oğuzeli’ne oradan da bugünkü Taşpınar’a gelerek pınarın hemen çevresine yerleşen Taşpınar beyleridir. Bunlar Hacı Efendi Taşpınar ve kardeşleri Kadir ve Memiş beylerdir. Buraya yerleşmelerinin temel nedeni yaz, kış doğal olarak akan içilebilen tek akarsu olan pınarın bulunuşudur. Ayrıca çevre bomboştur. Çevre yemyeşil olup hayvancılığa son derece elverişlidir. Beylerin Taşpınar’a yerleşmesinden sonra çevredeki çeşitli yerleşim yerlerinden gelerek beylerin çobanlığını yapanlar, tarımda çiftçiliğini yapanlar ayrıca çeşitli sebeplerle gelenlerin beylere sığınmaları sonucunda nüfus artmıştır. Daha sonraları ise çevre yerleşim yerlerinden Gölyazı (Halikanlı), Oğuzeli (Akveren) halkın büyük kısmı gelerek yöreye yerleşmişlerdir. Taşpınarın diğer mahalleleri Kavaklı, Esentepe, Aydınlık, Yeniyayla sonradan kurulan yerleşim yerleridir.

     Kasabaya seferberlik sırasında Van ili Özalp İlçesi Kurcan köyünden birkaç aile gelmişlerdir. Bu kişiler birinci dünya savaşı sırasında Rus işgalinin ardından Ermeni katliamından kaçmışlardır. Önceleri Cihanbeyli’ye yerleşen bu aileler Taşpınar’da 1953 yılında toprak dağıtılırken toprak sahibi olmuşlar ve 1953 ten beri Taşpınar’da yaşamaktadırlar.

     Kasaba halkı aşiret ve Türkmenlerden oluşmaktadır. Bu yöreye daha sonraları çeşitli yörelerden kabileler gelmiş ve yerleşmişlerdir. Gübeller aşireti önce Adıyaman’dan Halikanlı’ya (Gölyazı), oradan da yaklaşık 120 yıl kadar önce Taşpınar’a gelmişlerdir. Ayrıca Türkmenler sülalesinin Kırşehir Çiçekdağından, Ageller sülalesinin ise Maraş’dan geldikleri söylenmektedir. Bu sülalelerin tüm ihtiyaçları Hacı Efendi Ağa tarafından karşılanıyor imiş. Hacı Efendinin köye cami, mezarlık ve çeşme gibi bazı eserlerde yaptırdığı söylenmektedir. Taşpınara ilk gelenlere Atçeken Beyleri de denmektedir. Taşpınarın ilk kuruluşunda yer alan Atçeken Beyleri denilen Gübellerle ilgili Taşpınar halkı tarafından anlatılan bir rivayet şöyledir: Yavuz Sultan Selim Mısır Seferi sırasında Taşpınarlıların büyük dedemiz diye iddia ettikleri İshak Bey’in otağına gider. İshak Bey Yavuz Sultan Selime gereken izzet ve ikramda bulunur. Yavuz Sultan Selim: “İshak Bey, seninle bir at yarışı yapalım” diyor. Yarışa başlıyorlar. İshak Bey’in atı padişahın atını geçmek istiyor. İshak Bey Padişaha karşı ayıp olmasın diye atın dizginlerini çekiyor. Bunu gören Yavuz Sultan Selim: “İshak Bey ne yapıyorsun atı serbest bırak diyor.” Bu düstur üzerine İshak Bey atın gemini serbest bırakıyor ve padişahın atını geçerek yarışı kazanıyor. Otağa tekrar dönüldüğünde İshak Bey seyisine gizlice padişahın eğerini al,benim atın sırtına vur”diyor. İzzet-i ikramdan sonra padişah sefere devam edecekken kendi eğerinin İshak Bey’in atının üzerinde olduğunu görüyor.”Bu nice haldir İshak Bey ?” diye soruyor. Bunun üzerine İshak Bey: “Bir at değil mi padişahım, kabul buyurursanız benim size hediyem olsun “der. Yavuz Sultan Selim de” Bundan sonra sizin adınız Atçeken Beyleri olsun”der. Atçeken Beyleri Cumhuriyetin kuruluşuna kadar bulundukları bölgedeki vergileri devlet adına tahsil etmişlerdir.

     Yerleşmenin önemli nedenlerinden birisi de, yörenin deve taşımacılığına uygun olmasındandır. O zamanın tırları görevini yapan deveyle tuz taşımacılığı çevredeki bütün köy ve kasabalarda olduğu gibi Taşpınarda da son derece yaygın ve en önemli geçim kaynaklarından birisi olmuştur. 1989 Yılında belediyelik olan Taşpınarın 2000 yılında yapılan nüfus sayımındaki toplam nüfusu 3833’tür. Şu anda belediye başkanlığı görevini Hacı Bingöl yürütmektedir.